Ik game sinds jongs af aan. Mijn vader had een Amiga voor mij en mijn zus geregeld toen ik nog in de onderbouw zat. Ook mijn vrienden speelden mee. Een PC hadden we niet en ik ging vaak naar een vriend in de buurt van me om daar spellen als Worms en Starcraft te spelen. Dezelfde jongen had ook een Nintendo. Super gaaf vond ik het. Kort na de release van de Playstation kreeg ik deze voor mijn verjaardag. Op feesten zaten we vaak boven met alle kinderen games als Final Fantasy VII te spelen.
Ook hadden we al redelijk vroeg een computer met internet. Ondanks dat onze Mac lang niet alle spellen kon draaien, waren Diablo en Starcraft er wel voor de Mac. Erg goede spellen met een grote replaywaarde. Op de middelbare school bleef het gamen ook doorgaan, vooral in clanverband met vrienden. Verschillende spellen speelde ik, zoals Counter-Strike en Guild Wars.
Na de middelbare school gamede ik minder - voornamelijk op de Playstation 3 als er vrienden waren. Op de dag van vandaag game ik wel weer meer, aangezien Starcraft II sinds kort is uitgekomen. Grappig genoeg heb ik mijn oude maten van vroeger ook weer kunnen overhalen te gaan gamen. De ‘friendlist’ is dus gevuld met ‘real life’ vrienden. Genoemd spel is dan ook mijn huidige favoriet en zal dit wel voor lange tijd blijven.
Ik zie mezelf met trots als gamer. Soms heb ik het idee dat mensen die niet gamen behoorlijk wat missen. Ik zie genieten van het leven als belangrijk zijnde en games als erg goede invulling van genieten. Ik en mijn directe omgeving gamen weer sinds Starcraft II samen. Ook mijn vriendin zie ik genieten van games, al betreft het hier geen Starcraft II, maar FarmVille van Facebook en ook spelen we soms Little Big Planet op de beamer. Geweldig.
Ik studeer Communicatie- en Informatiewetenschappen en ben momenteel derdejaars. Ik heb me gefocust op Nieuwe Media en in mindere mate op film. Onder Nieuwe Media versta ik ook computergames. Het oude imago van de gamende nerd is naar mijn idee aan het verdwijnen, wat onder andere komt doordat gamers van vroeger nu ook zelf kinderen krijgen en op belangrijke posities komen, waarmee het stereotiep vervaagt.
Zoals gezegd zie ik gamen als belangrijke rol hebbende in vorm van genieten van het leven. Ook zie ik het als veel meer mogelijkheden hebbende dan bijvoorbeeld film en televisie. Ik ben dan ook benieuwd naar wat games voor mensen betekenen en hoe games een aanvulling kunnen zijn op iemands leven. Het ‘Games en/als participatie’ weekthema lijkt me dan ook het interessantst, omdat ik denk dat dit thema te maken heeft met hoe games worden ervaren en wat ermee wordt gedaan.
De groei van de game industrie laat zien dat games steeds meer mainstream worden dan wel zijn. Het onderzoeksveld naar games vind ik jong, terwijl er erg veel gebeurt bij games. Er is juist erg veel onderzoek te doen. Toevoegen aan onderzoek naar games vind ik dan ook bijzonder nuttig voor studenten om te doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten